Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου
Η πεισματική επιμονή των δανειστών στην απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα ότι θα υπάρξει όφελος για την οικονομία ή τον τραπεζικό κλάδο, υποδεικνύει ότι τα ελατήριά τους έχουν και πολιτική διάσταση.
Σε μια περίοδο, μάλιστα, που το προσφυγικό αναδεικνύεται σε μείζον ζήτημα για όλη την Ευρώπη και συνδέεται ανοιχτά με τις σχέσεις με την Τουρκία, φαίνεται πως τα κόκκινα δάνεια γίνονται ένα εργαλείο για να ασκηθούν πολιτικές πιέσεις σε ένα ευρύτερο πλαίσιο.
Μπορεί οι δυνάμεις που στήριξαν την Ελλάδα τους τελευταίους μήνες όπως η Γαλλία και η Κομισιόν να εκφράζουν την κατανόησή τους στις ελληνικές θέσεις για τους πλειστηριασμούς, αλλά φαίνεται ότι οι σκληροπυρηνικοί κύκλοι της ευρωζώνης καιροφυλακτούν, παρόλο που έχασαν τον πρώτο γύρο όταν η πρόταση για Grexit του κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αποκρούστηκε.
Η λογικότερη εξήγηση για την εμμονή των δανειστών στους πλειστηριασμούς είναι ότι έχουν στόχο να δείξουν ότι τα περιθώρια διαπραγμάτευσης είναι περιορισμένα αν όχι ανύπαρκατα αλλά και να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ένα περιβάλλον κοινωνικής έντασης το επόμενο διάστημα, μέσα στο οποίο θα υπάρξει επιταχυνόμενη πολιτική φθορά για την κυβέρνηση.
Οι πλειστηριασμοί θα διαλύσουν πολλά νοικοκυριά και θα προκαλέσουν κατάρρευση των τιμών των ακινήτων, με ζημιά όλων των ιδιοκτητών, όλων των δανειοληπτών αλλά και των τραπεζών που έχουν τα ακίνητα ως ενέχυρα. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι έχει κάποια βάση το -αμφισβητούμενο- επιχείρημα των δανειστών ότι με τους πλειστηριασμούς θα επανεκκινήσει η κτηματαγορά, τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν ξεπερνούν τα όποια οφέλη.
Είναι ενδεικτικό, άλλωστε, ότι οι ίδιες οι τράπεζες δεν θέλουν τους πλειστηριασμούς, όπως φάνηκε και από τις σχετικές δηλώσεις που έκανε προ ημερών ο πρόεδρος μεγάλης συστημικής τράπεζας.
Οι μόνοι που θα ωφεληθούν είναι κάποιες ξένες εταιρείες που ειδικεύονται στις πτωχεύσεις, τα λεγόμενα «distress funds», εάν τελικά τα δάνεια μεταβιβαστούν σε αυτές, όπως ζητούν οι δανειστές.
Καθόλου τυχαία, οι εταιρείες αυτές αποκαλούνται «όρνεα» (vulture funds) ή «κοράκια» καθώς αγοράζουν τα δάνεια πτωχευμένων εταιρειών και νοικοκυριών σε εξευτελιστικές τιμές (στο 5% έως 40% της ονομαστικής αξίας τους) και στη συνέχεια αναλαμβάνουν να εισπράξουν το ποσό κάνοντας διακανονισμό με τον δανειολήπτη ή οδηγώντας σε πλειστηριασμό τα ενέχυρα, είτε πρόκειται για ακίνητα είτε για επιχειρηματικό εξοπλισμό.
Οι πλειστηριασμοί θα υποσκάψουν την προσπάθεια σταθεροποίησης και ανασύνταξης της ελληνικής οικονομίας, προσπάθεια την οποία οι δανειστές μας διαβεβαιώνουν ότι υπηρετούν.
Η στάση τους όμως δείχνει ότι οι διακηρύξεις αυτές δεν είναι ειλικρινείς και υποκρύπτουν άλλες σκοπιμότητες.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος