Η χρήση του ντίζελ στην Αμερική είναι τόσο διαδεδομένη, όσο και ο καφές και τα ντόνατς μιας συγκεκριμένης μάρκας που συνηθίζουν να καταναλώνουν οι Αμερικανοί.
Στην πραγματικότητα, η Αμερική λειτουργεί με ντίζελ. Για να το διαπιστώσει κανείς αρκεί απλώς να ρωτήσει έναν φορτηγατζή, έναν αγρότη ή έναν ιδιοκτήτη εργοστασίου.
Και η απάντηση που θα πάρει είναι ότι αυτή τη στιγμή, όλοι… πονάνε.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα μηχανήματα που τροφοδοτούν τις επιχειρήσεις τους χρειάζονται ντίζελ, το επίπεδο τιμής του οποίου κάνει τους επαγγελματίες να ματώνουν.
Με περίπου 5,50 δολάρια το γαλόνι, οι τιμή έχει ανέβει κατά 75% περισσότερο από πέρυσι και πρόσφατα ξεπέρασε το ρεκόρ όλων των εποχών.
“Υπολογίζω ότι μπορεί να κάψω 500-700 δολάρια την ημέρα… το ελάχιστο», λέει ο ΄Έρικ Τζάμερ το φορτηγό του οποίου έχει 22 τροχούς, ένα από τα μεγαλύτερα στους αμερικανικούς δρόμους. Έχει συνηθίσει να μεταφέρει μεγάλα φορτία με στρατιωτικό και κατασκευαστικό εξοπλισμό. Κάποτε μετέφερε ένα ολόκληρο ελικόπτερο Απάτσι.
Ο Τζάμερ περιόρισε τα δρομολόγια που είναι πολύ μακριά από το σπίτι στο Χιούστον του Τέξας. Το πολύ-πολύ να μεταφέρει εμπορεύματα σε απόσταση που διανύεται μέσα σε μια ή δύο μέρες από το Τέξας. Όχι περισσότερο.
Οι τιμές του ντίζελ έχουν εκτοξεύθηκαν πιο γρήγορα από τις αντίστοιχες της βενζίνης η οποία έχει φτάσει επίσης σε επίπεδα ρεκόρ. Αυξάνονται τόσο γρήγορα λόγω των ίδιων παραγόντων που έχουν προκαλέσει την αύξηση στις τιμές του πετρελαίου φέτος. Η απαγόρευση της εισαγωγής ρωσικού πετρελαίου από τις ΗΠΑ μετά την εισβολή στην Ουκρανία έχει πιέσει πολύ το ντίζελ.
Επίσης οι ΗΠΑ διατηρούν χαμηλότερα αποθέματα ντίζελ καθώς εξάγουν περισσότερο καύσιμο στην Ευρώπη τους τελευταίους μήνες για να συμβάλουν στη μείωση της εξάρτησης της ηπείρου από τα ρωσικά καύσιμα.
Ορισμένοι οδηγοί φορτηγών μπορεί να επιλέξουν να σταματήσουν να οδηγούν εάν οι τιμές αυξηθούν περισσότερο.
Η κατακόρυφη άνοδος της τιμής του ντίζελ συνέβαλε επίσης στον πληθωρισμό των ΗΠΑ, ο οποίος έφτασε σε υψηλό 40 ετών φέτος.
Εξάλλου, τα φορτηγά μεταφέρουν το 70% του συνόλου των χερσαίων μεταφορών.
εμπορευμάτων στις ΗΠΑ που φτάνουν στη χώρα με φορτηγά πλοία ή τρένα.
Οι περισσότερες μεταφορικές εταιρείες μετακυλούν το αυξημένο κόστος καυσίμων στους πελάτες τους μέσω των επιβαρύνσεων καυσίμων.
«Τελικά εσείς και εγώ ως καταναλωτές θα το δούμε αυτό στα ράφια των καταστημάτων στην τιμή των προϊόντων», λέει ο Μπομπ Κοστέλο, επικεφαλής οικονομολόγος της Αμερικανικής Ένωσης Φορτηγών.
Ωστόσο, ορισμένοι ανεξάρτητοι ιδιοκτήτες φορτηγών, όπως ο Τζάμερ, δεν μπορούν να μετακυλήσουν το κόστος καυσίμων. Επαγγελματίες σαν αυτόν δεν θα μπορούν να συνεχίσουν να μεταφέρουν εάν οι τιμές του ντίζελ ανέβουν υψηλότερα. Εάν συμβεί αυτό, θα οδηγήσει σε ακόμη λιγότερους φορτηγατζήδες στο δρόμο και αυτό θα μπορούσε να ανεβάσει περαιτέρω την τιμή της ναυτιλίας.
Ένας οικοδόμος χτυπιέται από όλες τις πλευρές
Ο οικοδόμος Τομ Στρίνχαμ πλήττεται και αυτός με διαφορετικό τρόπο πληρώνοντας αυτές τις επιβαρύνσεις καυσίμων. Έρχονται επιπλέον λογαριασμοί από τους προμηθευτές του από την εταιρεία σκυροδέματος, την εταιρεία ξυλείας και από άλλους προμηθευτές ανταλλακτικών. Όλοι αυτοί οι ιδιοκτήτες εργοστασίων έχουν μηχανές που λειτουργούν με ντίζελ, εκτός από τα φορτηγά που επίσης μεταφέρουν αυτά τα εμπορεύματα.
Ο Στρίνχαμ είναι συνιδιοκτήτης στην Treasure State Builders στο Χάμιλτον της Μοντάνα. Η επιχείρησή του διαθέτει ένα στόλο από φορτηγάκια, δύο ημιφορτηγά και ένα περονοφόρο, τα οποία λειτουργούν όλα με ντίζελ.
Σε λιγότερο από έξι μήνες, ο Στρίνχαμ ξόδεψε το ίδιο ποσό σε καύσιμα όσο ξόδεψε όλο τον περασμένο χρόνο.
“Σίγουρα, έχουμε πιάσει πάτο” λέει.
Η δουλειά του είναι καυτή. Με τόσους πολλούς ανθρώπους να μετακινούνται από τις πόλεις στα βουνά κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ο Στρίνχαμ ήταν απασχολημένος με την κατασκευή κατοικιών κατά παραγγελία.
Όμως αντιμετωπίζει μεγάλους χρόνους αναμονής για τις παραδόσεις του που καθυστερούν πολύ τις δουλειές του.
«Περίμενα 10 μήνες για μπανιέρα και 11 μήνες για συσκευές», λέει ο Στρίνχαμ. «Αυτό είναι πραγματικά δύσκολο όταν το σπίτι ουσιαστικά κάθεται εδώ και ένα ή δύο μήνες περιμένοντας μια μπανιέρα».
Ο Στρίνχαμ υποπτεύεται ότι αυτός ο μεγάλος χρόνος αναμονής οφείλεται εν μέρει στο κόστος των καυσίμων. Όταν το ντίζελ ήταν φθηνότερο, ένας φορτηγατζής μπορούσε να κάνει ένα ταξίδι και να επιστρέψει άδειος. Αλλά με τις τρέχουσες τιμές, λίγοι φορτηγατζήδες είναι πρόθυμοι να το κάνουν.
“Οι φορτηγατζήδες δεν πρόκειται να μεταφέρουν κάτι στη Μοντάνα αν δεν έχουν πλήρες φορτίο και προς τις δύο κατευθύνσεις. Επομένως αυτό δημιουργεί τεράστιες καθυστερήσεις.”
Aγρότης έχει κρατήσει 70.000 γαλόνια ντίζελ αποθηκευμένα σε δεξαμενές
Οι τράκτορες φέρνουν επίσης σπόρους πάνω από 150 μίλια μακριά για τη φάρμα του Μαρκ Ντάριγκτον στο Ντέκλο του Αϊντάχο. Καλλιεργεί κριθάρι βύνης που πηγαίνει σε δημοφιλείς μπύρες όπως η Coors και η Budweiser.
Στο Big D Farms, ο Ντάριγκτον και οι γιοι του καλλιεργούν επίσης πατάτες, ζαχαρότευτλα, σιτάρι. Λέει ότι το ντίζελ παίζει κεντρικό ρόλο σχεδόν σε όλο τον εξοπλισμό που χρησιμοποιεί , έναν ψεκαστήρα 30 μέτρων για να ποτίζει τις καλλιέργειες, υπάρχουν τρακτέρ , περιστροφικά σκαπτικά και άλλα.
Ωστόσο ο Ντάριγκτον έχει γλιτώσει από το τσίμπημα αυτών των υψηλών τιμών μέχρι στιγμής, επειδή αγόρασε πολλά καύσιμα τον Δεκέμβριο, όταν ήταν περίπου 40% φθηνότερα από ό,τι είναι τώρα. Έχει ακόμα περίπου 70.000 γαλόνια ντίζελ αποθηκευμένα σε δεξαμενές στην ιδιοκτησία του. Αλλά φοβάται για το πότε θα χρειαστεί να ξαναγοράσει.
“Όταν αυτό έχει φύγει, πρέπει να αντικατασταθεί”, λέει.
Πηγή: npr news
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος