Γιατί οι άνθρωποι άρχισαν να φιλιούνται;

Το φιλί με τα χείλη δεν είναι τόσο οικουμενικό όσο νομίζουμε. Μπορεί λοιπόν οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι φιλιούνται, να αποκαλύψει τι είναι αυτό που θεωρούμε σημαντικό σε αυτή την τόσο οικεία πράξη;

Λιγότερες από τις μισές κοινωνίες φιλιούνται με τα χείλη, σύμφωνα με μια μελέτη 168 πολιτισμών από όλο τον κόσμο. Ο Γουίλιαμ Γιανκοβιάκ, καθηγητής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νεβάδας στο Λας Βέγκας, διαπίστωσε ότι μόνο το 46% φιλιούνται με τα χείλη με τη ρομαντική έννοια, εξαιρώντας βέβαια το φιλί γονέα-παιδιού ή τον χαιρετισμό.

Δύο θεωρίες σχετικά με το γιατί οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να φιλιούνται, πηγάζουν από την ιδέα ότι ως μωρά έχουμε μια έμφυτη προτίμηση στο άγγιγμα των χειλιών. Σύμφωνα με την πρώτη θεωρία, αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι συνδέουμε το άγγιγμα των χειλιών με το θηλασμό, και αυτό το αντανακλαστικό είναι έμφυτο σε όλους και όλες μας. Σύμφωνα με τη δεύτερη θεωρία, οι μητέρες των αρχαίων προγόνων μας μπορεί να μάσαγαν την τροφή για εμάς, τα πρώτα μας χρόνια, και να τη μετέφεραν απευθείας στο στόμα μας. Αυτό είναι κάτι που παρατηρείται στους πλησιέστερους προγόνους μας – τους χιμπατζήδες – καθώς και σε άλλους μεγάλους πιθήκους.

Σύμφωνα με το άρθρο του BBC, υπάρχουν και άλλες θεωρίες για την προέλευση του φιλιού, όπως για παράδειγμα, ότι τα ρούχα ίσως να ήταν ένας σημαντικός κινητήριος παράγοντας.

«Ωστόσο νομίζω ότι το κλειδί για την ανθρώπινη οικουμενικότητα του φιλιού ή την απουσία του, είναι ότι ο αισθησιασμός των ανθρώπων μπορεί να ικανοποιηθεί με πολλούς άλλους τρόπους εκτός από το φιλί», λέει ο Γιανκοβιάκ.

Οι πολιτισμοί που δεν φιλιούνται στα χείλη, βρίσκουν άλλους τρόπους οικειότητας, λέει η συγγραφέας Σέριλ Κίρσενμπαοουμ. «Υπάρχει το φιλί της Μαλαισίας που περιέγραψε ο Δαρβίνος, όπου οι γυναίκες κάθονταν οκλαδόν στο έδαφος και οι άνδρες κάπως κρέμονταν από πάνω τους και μύριζαν γρήγορα ο ένας τον άλλον. Έτσι έπαιρναν ένα δείγμα από το άρωμα του συντρόφου τους».

Στα νησιά Trobriand, στα ανοικτά της ανατολικής ακτής της Παπούα Νέας Γουινέας, οι εραστές φιλιούνται καθισμένοι πρόσωπο με πρόσωπο και τσιμπώντας ο ένας τις βλεφαρίδες του άλλου, «κάτι που νομίζω ότι σε πολλούς από εμάς σήμερα δεν ακούγεται σαν το αποκορύφωμα του ρομαντισμού», προσθέτει η συγγραφέας. Αυτό που είναι σημαντικό με το φιλί στα χείλη και με άλλα είδη φιλιού, είναι ότι η στιγμή αφορά το μοίρασμα στενών, προσωπικών πληροφοριών μεταξύ των ατόμων.

Αν το φιλί έχει εξελικτικό σκοπό, γιατί δεν βλέπουμε περισσότερα ζώα να φιλιούνται;

Ένας από τους λόγους για τους οποίους ίσως αναγκαστήκαμε να πλησιάσουμε το πρόσωπο του συντρόφου μας, είναι για να τον μυρίσουμε. Η μυρωδιά μπορεί να αποκαλύψει ένα σωρό χρήσιμες πληροφορίες για τη διατροφή, την παρουσία ασθενειών, τη διάθεση και τη συγγένεια. Πολλά ζώα έχουν πολύ πιο εξελιγμένες ικανότητες όσφρησης από εμάς, οπότε δεν χρειάζεται να είναι τόσο κοντά.

ΠΗΓΗ: BBC