Με σκληρή κριτική κατά του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, για το -φαραωνικών διαστάσεων- έργο του Renzo Piano που δεσπόζει -πλέον- στο παραλιακό μέτωπο των Αθηνών, ο Guardian εκφράζει αμφιβολίες σχετικά με το εάν το έργο που κόστισε 600 εκατ. ευρώ ήταν αυτό που έχει ανάγκη η πόλη.

Ο δημοσιογράφος Oliver Wainwright στο άρθρο του με τίτλο «Χειρονομία δίχως νόημα για την Αθήνα της λιτότητας η 600 εκατ. ευρώ πολιτιστική Ακρόπολη του Renzo Piano», αφού καυτηριάζει το γεγονός ότι το ΚΠΙΣΝ έχει κατασκευαστεί σε ένα χώρο που συνορεύει με τα «λείψανα» των ερειπωμένων κτηρίων των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, εκφράζει αντιρρήσεις για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος, όταν αυτό περιέλθει στη δικαιοδοσία του ελληνικού κράτους.

Σύμφωνα με το δημοσιογράφο, το Ίδρυμα έρχεται αντιμέτωπο με πολλές προκλήσεις, καθώς ενώ η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στο χάος του εθνικού χρέους και το Υπουργείο Πολιτισμού έχει μειώσει κατά το ήμισυ τον προϋπολογισμό του από το 2010, η χώρα παρουσιάζει ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά έργα του αιώνα, το οποίο θα απαιτεί για τη λειτουργία του προσωπικό 900 ατόμων.

Ο Wainwright παρότι τονίζει ότι το έργο υποστηρίζεται από τη δύναμη της ιδιωτικής φιλανθρωπίας, επισημαίνει τις δυσκολίες που παρουσιάζονται.

«Το ΚΠΙΣΝ ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο (σ.σ. 25-26/6) εν μέσω τυμπανοκρουσιών, συναυλιών και πυροτεχνημάτων. Ωστόσο, πραγματικά παραμένει κλειστό, καθώς ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί η επίσημη ημερομηνία λειτουργίας του. Τόσο η Εθνική Βιβλιοθήκη όσο και η Εθνική Λυρική Σκήνη, παρότι ήδη έχουν χρηματοδοτηθεί με 5 εκατ. ευρώ για τη μετεγκατάστασή τους, είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν περαιτέρω χρηματοδότηση στο μέλλον. Την ίδια ώρα, το νέο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, παρότι απέχει λίγα χιλιόμετρα από το ΚΠΙΣΝ, δεν έχει ανοίξει τις πόρτες του στο κοινό, αν και έχει ολοκληρωθεί η κατασκευή του», υπογραμμίζει ο δημοσιογράφος.

Από την πλευρά του, ο Ανδρέας Δρακόπουλος, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του κοινωφελούς Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, το οποίο χρηματοδότησε το σύνολο του έργου, υποστηρίζει πως η ιδέα για την κατασκευή του έργου λήφθηκε «την εποχή που η Ελλάδα πετούσε ψηλά», και ξεκαθαρίζει πως το Ίδρυμα μπορεί να ανέλαβε την κατασκευή του ΚΠΙΣΝ, αλλά είναι υποχρέωση του ελληνικού κράτους να το διαχειριστεί.

«Εάν το κράτος δεν μπορεί να διαχειριστεί την Εθνική Βιβλιοθήκη και τη Εθνική Λυρική Σκηνή -τους βασικούς πυλώνες του πολιτισμού ενός έθνους- τότε θα πρέπει να κλειδώσουμε τα πάντα και να πέσουμε στη Μεσόγειο», τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Δρακόπουλος.

Μολαταύτα, ο ίδιος ο εμπνευστής του σχεδίου, ο Renzo Piano, εμφανίζεται πιο αισιόδοξος, υποστηρίζοντας ότι «σε δύσκολες εποχές όπως αυτή, θα πρέπει να έχετε ελπίδα». «Η κατασκευή ενός ωραίου κτηρίου είναι μια σημαντική χειρονομία προς τους πολίτες. Μας κάνει να πιστεύουμε σε ένα καλύτερο κόσμο», καταλήγει ο Ιταλός αρχιτέκτονας.

Πηγή: TheGuardian