Η Μαρώνεια κρύβει μέσα της έναν από του αρχαιότερους ελαιώνες της Ελλάδας. Αιωνόβια ελαιόδεντρα οριοθετούν την ιστορική συνέχεια ενός πανάρχαιου προϊόντος σε ένα χώρο γεμάτο ιστορία, παράδοση και αρώματα. Ο ελαιώνας του Γιώργου Βολουδάκη βρίσκεται μέσα στον παραδοσιακό ελαιώνα της Μαρώνειας. Τα 1200 δένδρα βρίσκονται σε έξι ελαιώνες και έχουν μέση ηλικία 200 ετών με το παλαιότερο να αγγίζει τα 500. «Δεν έχεις να κάνεις με μια απλή δενδροκομική καλλιέργεια αλλά με μνημεία της ίδιας της φύσης» δηλώνει ο ίδιος με καμάρι συνεχίζοντας μια παράδοση που ξεκίνησε πριν πολλές δεκαετίες πρώτα από τον κρητικό παππού του και μετά εντατικά και συστηματικά από τον πατέρα του.
«Η ελιά και το λάδι όπως σε όλες της ελαιοπαραγωγικές περιοχές ζει στο συλλογικό υποσυνείδητο της τοπικής κοινωνίας. Μεγαλώνοντας μέσα στους παλιούς μύλους με τις τεράστιες μυλόπετρες και την μυρωδιά της πατημένης ελιάς αποκτάς μόνιμες εμπειρίες που τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει. Και αυτό από μόνο του παραπέμπει σε ένα και μοναδικό αυτοσκοπό τη διάσωση και διάδοση της παράδοσης» δηλώνει ο κ. Βολουδάκης που κατάφερε αυτή τη δική του μικρή αλλά εξαιρετική παραγωγή να την πουλά στα καλύτερα εστιατόρια της Ευρώπης σε μια εξαιρετική συσκευασία, παραδίδοντας έτσι ένα προϊόν μοναδικό και σπάνιο σε ανθρώπους, που αναζητούν τις ξεχωριστές γεύσεις της χώρας μας.
Πρόκειται για μια παραγωγή Εξαιρετικά Παρθένου Ελαιόλαδου Μαρώνειας που ξεκίνησε το 2014 σε μια συσκευασία 500 ml με την επωνυμία «Μάρων». «Παράγεται αποκλειστικά από ελιές ποικιλίας Μαρώνειας με ψυχρή έκθλιψη. Συσκευάζεται σε αλουμινένια φιάλη 500 ml κατάλληλη για τρόφιμα. Η συσκευασία αυτή διατηρεί όλα τα χημικά και φυσικά χαρακτηριστικά του εξαιρετικού αυτού προϊόντος» εξηγεί ο κ. Βολουδάκης σημειώνοντας ότι το προϊόν αυτό δεν φιλτράρεται. Κάπως έτσι, το λάδι της Μαρώνειας ταξιδεύει «πρώτη θέση» στο εξωτερικό…
Φώτο: Γιώργος Βολουδάκης Φωτογράφος: Μαρία Νικολάου
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
