Κομοτηνή: Ο ρόκερ Β. Πάντσιος ξεκίνησε ζωντανές εμφανίσεις

Ξεκινώ το κείμενο με το “Έντιμος πρίγκηπας της Ροκ στην Κομοτηνή, Βασίλης Πάντσιος”, καθώς το κείμενο και κυρίως το έντιμος πρίγκιπας που είχαμε γράψει τον περασμένο Ιούλιο στην ΕΡΤ ΚΟμοτηνής, για τον καλλιτέχνη πήγε εξαιρετικά και έγινε…viral, όπως λένε αυτοί που ξέρουν!
Άνοιξαν πόρτες για τον Βασίλη Πάντσιο, -ζει τα τελευταία χρόνια στην γενέτειρά του Κομοτηνή, μετά από περιπλανήσεις 20 ετών σε Αθήνα και Θεσ-νίκη-. έδωσε πολλές συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα της ΕΡΤ περιφερειακά και κεντρικά…Κάτι που δύσκολα άλλα συστημικά ΜΜΕ θα έκαναν…, καθώς κρατούν τις πόρτες κλειστές κυρίως στους καλλιτέχνες με ποιότητα και που δεν τους θέλει το σύστημα…. Ευτυχώς στην ΕΡΤ πνέει άλλος αέρας και υπάρχει οξυγόνο, για νέους, αλλά και για τους παλιότερους…που έχουν να δώσουν πολλά ποιοτικά πράγματα στο κοινό…
Χαιρόμαστε που και στην Κομοτηνή, άρχισαν κάποιοι να συνειδητοποιούν πως κάτι χρειάζεται να αλλάξει στα μουσικά δρώμενα της πόλης, πέρα από τον κλασσικό καφέ και το ποτό τα βράδια, με λίστα από υπολογιστές(σ.σ. αυτή η λίστα πια…)
Ο Βασίλης Πάντσιος ξεκίνησε την Παρασκευή το βράδυ στο ισόγειο της Λέσχης Κομοτηναίων ζωντανές εμφανίσεις, παρουσιάζοντας το νέο του δίσκο “Είμαστε σε τριπ”της Spider Music από τον οποίο έχει κυκλοφορήσει το κομμάτι «Κάντε σιγά», μαζί με τον Γιώργο Δημητριάδη. Ο Βασίλης έκανε την παρουσίαση του δίσκου του, απέσπασε θερμότατο χειροκρότημα από τον κόσμο που ήλθε να τον ακούσει, δείχνοντας πως “σηκώνει” ο χώρος και επιζητά ο κόσμος τέτοιου είδους εμφανίσεις, να ακούει τον αγαπημένο του καλλιτέχνη ζωντανά, να νιώθει το συναίσθημα του, να τον αγγίζει με το βλέμμα του…Από τι στιγμή που έχουμε ανθρώπους εξαιρετικούς μουσικούς και ερμηνευτές, όπως ο Βασίλης, γιατί να μην ανοίξουν οι χώροι για αυτούς τους καλλιτέχνες, επιχειρώντας και πάλι την ανθρώπινη και ζωντανή προσέγγιση; (σ.σ. φτάνουν πια οι λίστες…)
Το πείραμα πέτυχε και θα …συνεχισθεί όπως φαίνεται και με άλλες εμφανίσεις του Βασίλη Πάντσιου, -και γιατί όχι σε όλη τη Θράκη- αλλά και όλων των άλλων καλλιτεχνών-ακόμα και της παραδοσιακής μουσικής- που ασφυκτιούν, καθώς τα στέκια δεν τους ανοίγουν τις θύρες τους, για να εκφρασθούν στο κοινό, έστω…στην αρχή με μικρά σχήματα των τριών ατόμων…
Μήπως να το δούμε αλλιώς;